Fínn fiskréttur

Mín splæsti í tilraunaeldhús í kvöld. Ég tók fiskbita úr frysti í morgun og setti í ísskápinn. Þegar ég kom svo heim þá ákvað ég að baka fiskinn í ofni og úr varð þessi fíni fiskréttur.

Innihald:

  • Ýsa í bitum
  • Hrísgrjón (ég notaði krydd hrísgrjón)
  • Philadelphia smurostur (hreinn)
  • Rautt pestó
  • Laukur
  • Karrý
  • Salt
  • Vatn
  • Ólífuolía

Ég byrjaði á því að sjóða aðeins upp á hrísgrjónunum (ca. 8-10 mínútur) í litlu vatni. Því næst hrærði ég saman Philadelphia ostinn, pestóið og karrýið. Þá smurði ég eldfast mót með ólífuolíunni, lagði fiskbita í botninn og setti ofan á laukinn sem ég hafði sneitt niður í þunnar sneiðar. Ég hellti hrísgrjónunum ofaná laukinn og lét vatnið úr pottinum fylgja með. Þá lagði ég annað lag af fiski í mótið (ég var með lítið eldfast mót) og þar ofaná stráði ég hæfilegu magni af salti og loks lokaði ég með því að smyrja afganginum af ostahrærunni ofaná. Þessu næst setti ég örlítið meira vatn í fatið þannig að hrísgrjónin fengju örugglega nóg af vatni í suðunni.

Þetta setti ég í ofn á um 180-200 gráður í um 15 mínútur, eða þar til það var farið að butla vel í vatninu.

Eftir á að hyggja hefði verið gott að hafa soðnar kartöflur með fiskinum en þetta var alveg hreint ljómandi fínn fiskréttur, einfaldur, hollur og góður.

 

Snillingur í eldhúsinu – grænmetisréttur

Það er ekki hægt að segja annað en að ég sé snillingur í eldhúsinu!

Í kvöld ákvað ég að elda grænmetisrétt úr því rótargrænmeti sem ég átti í ískápnum og gera hann með austurlensku ívafi. Og ég skal segja þér það að grænmetisrétturinn minn var alveg geggjaður.

Innihaldið mitt í þennan rétt var:

  • 2 kartöflur
  • 2 cm af sætri kartöflu
  • 1 vorlaukur
  • 1 hvítlauksrif
  • 1/2 laukur
  • 1 sellerístöngull (lítill reyndar)
  • 1/2 cm engifer ferkst
  • 1 msk sýrður rjómi
  • 1 tsk kókosrjómi (Coconut Cream)
  • karrý
  • paprikuduft
  • kúmmín
  • túrmerik
  • ólífuolía
  • pipar
  • salt
  • vatn
  • sósujafnari

Ég brytjaði niður grænmetið í mátulega bita og byrjaði á að steikja kartöflurnar á pönnu í smástund, svo fór laukurinn á pönnuna, gulræturnar, selleríið, vorlaukurinn, hvítlaukurinn og engiferið. Þá krydda ég og þegar allt kryddið er komið á pönnuna setti ég smá vatn og leyfði því að taka sig, svo setti ég örlítið vatn í viðbót (ætli þetta hafi ekki verið ca. 1 dl. í það heila) þá stráði ég smá sósujafnara yfir og loks kom sýrði rjóminn.

Þetta tók mig ekki nema um 15 mínútur að gera þennan rétt og mér fannst hann – geggjað góður!

 

Túnfisktartarsalat

Hinni frændi minn er snillingur. Hann galdraði fram þetta ljúffenga túnfisktartarsalat og var svo elskulegur að senda mér innihaldsefnin. Hlutföll eru afstæð og fara eftir smekk hvers og eins.

Innihald:

  • túnfiskur, skorinn í litla bita
  • japanskt majones (fæst í Fylgifiskum)
  • agúrka
  • vorlaukur
  • chillimauk (eða niðursoðið chilli saxað mjög smátt)
  • smá kóriander
  • og sesamfræin

Þessu er blandað saman og smakkað til.

Verði þér að góðu.

Saltfiskur frá Apótekinu

Saltfiskur fra ApotekinuTipphópurinn Til Sigurs hittist heima hjá Ástu B (hvar annarsstaðar) eitthvert skiptið og gladdist saman (ekki þó yfir góðum árangri í tippinu – engin ástæða hafði gefist til þess) og bar húsfreyjan með dyggri aðstoð Sigfríðar fram þennan líka dýrindis saltfiskrétt. Hann lifir svo í minningunni að mér fannst tilvalið að fá uppskriftina hjá Siffu og leyfi mér að setja hingað inn til varðveislu og aðgengis. Uppskriftin er frá veitingastaðnum Apótekinu og birtist í gömlu Gestgjafablaði.

Saltfiskur með kardimommusósu, kartöflumús og beikoni

  • 700 gr. vel útvatnaður saltfiskur
  • svartur pipar, nýmalaður
  • ólífuolía til steikingar
  • 8-12 vorlaukar

Kryddið saltfiskinn með nýmöluðum svörtum pipar. Steikið hann í ólífuolíu á pönnu þar til hann er orðinn fallega gulllitaður og setjið hann síðan inn í ofn í nokkrar mínútur þangað til hann er eldaður í gegn. Hreinsið vorlaukinn og blancherið hann (skellið í sjóðandi heitt vatn í smástunnd) í saltvatni í 40 sekúndur. Steikið hann síðan í svolitla stund á pönnu.

Kartöflur og beikon:

  • 4 stórar bökunarkartöflur
  • 8-9 sneiðar beikon
  • u.þ.b. 1 dl. rjómi
  • væn klípa af smjöri
  • salt og svartur pipar

Bakið kartöflurnar í ofni við 180°C í 1 klst. Saxið helminginn af beikokninu smátt og steikið það í potti þangað til það er orðið stökkt. Myljið beikonið. Takið kýðið af kartöflunum, maukið þær og setjið í pottinn með beikoninu. Setjið væna rjómaslettu og smjörklípu út í, hrærið þessu öllu vel saman og kryddið með salti og svörtum pipar.

Þurrkað beikon:

Takið 4 beikonsneiðar og leggið þær á smjörpappír. Bakið í ofni við 160°C þar til það er orðið stökkt. Þerrið á pappír.

Kardimommusósa:

  • 1 hvítlauksrif
  • 1 skalottulaukur
  • smjör til steikingar
  • 1 msk. kardimommur heilar,
  • 2 dl. hvítvín
  • 6 dl kjúklingasoð (eða soðið vatn og teningar)
  • 60 gr. ósaltað smjör, kalt

Saxið hvítlauk og skalottulauk smátt og svissið (steikið við háan hita í stuttan tíma án þess að brúnist) í potti. Setjið kardimommur og hvítvín útí, látið suðuna koma upp og sjóðið niður um 2/3. Bætið kjúklingasoðinu út í og sjóðið niður um helming. Hrærið að endingu köldu smjöri saman við.

Jarðsveppaolía:

  • u.þ.b. 1 dl grænmetisolía
  • 1 jarðsveppur (truffla)

Rífið eða saxið jarðsveppinn smátt. Setjið hann út í grænmetisolíu og örlítið salt saman við.

Raðið til dæmis á diskinn á eftirfarandi hátt:

Setjið kartöflumúsina á miðjan diskinn og saltfiskstykki þar ofaná. Hellið sósu í kring, stingið einni beikonsneið lóðrétt ofan í fiskinn og dreypið jarðsveppaolíu á diskinn meðfram matnum.

Sushi hrísgrjón

Ég hef haft mikinn áhuga á matargerð, eins og lýðnum er sjálfsagt ljóst. En lengi vel hafði ég enga trú á því að hrár fiskur að hætti Japana, sushi, ætti við mig og mína bragðlauka. Hinni frændi minn, sá mikli listakokkur, hafði hins vegar tvisvar gefið mér þennan rétt og mér féll stax vel við fiskitartar, sashimi og nigri en hins vegar féll maki (rúllurnar með þanginu) mér alls ekki í geð.

Í kvöld reyndi ég í fyrsta sinn að búa til nigri, sem ég kalla kodda, en ég hafði farið á “mini” námskeið hjá Hinna fyrir nokkrum vikum. Ég verð að hrósa mér fyrir árangurinn, þetta er brilljant gott.

Hrísgrjónin eru aðalmálið. Þau þarf að þvo vel og skola þannig að vatnið sem rennur af þeim er tært og flott, svo þarf að láta renna vel af þeim áður en þau fara í pottinn. Þar sem það er búið að skola þau vel þá mælir Hinni með því að hafa hrísgrjón og vatn í jöfnum hlutföllum. Suðan er látin koma upp í pott og eftir að hún hefur komið upp eru þau látin sjóða á lágum hita í 15 mínútur, svo standa þau í pottinum í aðrar 15 mínútur. Á þessum hálftíma verður að gæta þess að falla ekki í þá freistni að opna lokið á pottinum, það hleypir út gufu og kælir suðuna og má bara alls ekki gera.

Á meðan grjónin hitna má blanda saman vökvanum sem hellt er yfir hrísgrjónin þegar þau hafa verið soðin. Í þá blöndu er notað 70 gr. af hrísgrjóna ediki, 25 gr. sykur, 30 gr. af Mirin og 8 gr. af salti. Þetta er allt mælt mjög nákvæmlega, sett í pott og hitað þar til sykurinn er uppleystur. Það má alls ekki sjóða þennan vökva.

Hrísgrjónin eru tekin úr pottinum og sett helst á trébakka eða annan þann bakka sem hefur smávegis barma því nú þarf að hella yfir þau vökvanum sem var búinn til. Nota á trésleif eða tréspaða til að hræra vökvanum saman við en það er alls ekki víst að það þurfi að nota allan vökvann. Hann ætti þó að vera nærri lagi fyrir 500 gr. af hrísgrjónum. Þegar vökvanum er hellt yfir grjónin þarf að gæta þess að þau kólni hratt og vel. Í Japan ku það vera þannig að það stendur jafnvel fólk yfir þessum bökkum með blævængi til að flýta fyrir kólnuninni.

Hvað um það, eftir að grjónin eru tilbúin þvær maður sér virkilega vel um hendurnar, setur vatn í skál vætir lófana og útbýr kodda í hæfilegri stærð. Þá er sett ögn af wasabi á hverja rúllu og loks fiskurinn ofaná. Þetta er borið fram með niðursoðnu engiferi og soyja sósu.

Athugið að sushi á ekki að bera fram kalt, heldur við stofuhita. Það er því rétt að taka það út úr ísskáp ef það hefur verið það a.m.k. 30 mínútum áður en það er borðað.

Verði ykkur að góðu.

Drottningin mín – mamma

Nöfnurnar og bestu vinkonur - Ingibjörg og Ingibjörg
Nöfnurnar og bestu vinkonur – Ingibjörg og Ingibjörg

Elsku mamma mín kvaddi þennan heim að morgni þriðjudagsins 12. febrúar. Hún hafði átt við erfið veikindi að stríða um nokkurra ára skeið sem þjökuðu hana bæði líkamlega og andlega. En alltaf var samt stutt í brosið, alltaf var hún blíð og alltaf jákvæð.

Sem barn og unglingur tekur maður foreldrum sínum sem sjálfsögðum hlut, rétt eins og sólin kemur upp að morgni þá eru mamma og pabbi til staðar. En eftir því sem tíminn líður gerir maður sér grein fyrir því hvað maður er í raun heppinn að eiga þessar föstu stjörnur í lífinu og af tveim skærum stjörnum þá skein mamma skærast. Hún var leiðarljósið mitt, drottningin, hetjan mín og mín besta fyrirmynd. Alltaf gat ég komið til mömmu og leitað ráða, ef hún var ekki alveg sammála þá sagði hún það aldrei beinum orðum heldur reyndi að vísa mér leiðina og benda á að kannski mætti gera hlutina öðruvísi.

Continue Drottningin mín – mamma

Mynd á dag – febrúar

Kjúklingur með Marókkósku ívafi – held ég!

Tilraunaeldhúsið í kvöld, 29. janúar, var heldur betur gott! Reyndar alveg æðislegt.

Eins og venjulega segi ég ekkert til um hlutföll, það verður hver og einn að finna út fyrir sig sjálfur en það sem ég notaði var:

  • kjúklingabringa, skorin í munnbita
  • hvítlaukur, skorinn smátt (ég nota þessa rauðu í tágarkörfunum)
  • laukur, skorinn í báta, ca. 1 cm á breidd
  • spínat
  • rúsínur
  • rauð paprika, í bitum
  • sæt kartafla, skorin í þunnar sneiðar ca 2 cm á breidd
  • lime, í sneiðum
  • hvítlauksolía
  • ólífuolía
  • hot garam masala krydd
  • salt
  • ég vildi að ég hefði sett smá engifer með í þetta og þá hefði ég líklega raspað það.

Ég byrjaði á því að smyrja eldfast mót með hvítlauksolíu, þar setti ég neðst hvítlaukinn, þá laukinn, þvínæst setti ég kjúklinginn og kryddaði hann með hot garam masala kryddi (en líklega hefði farið betur á að setja spínatið á laukinn og svo kjúllann), þá paprikan, kartöflurnar og rúsínurnar (ég setti sem sagt spínatið efst). Meðfram öllu stakk ég einni sneið af lime (af því ég eldaði bara eina bringu) sem ég hafði skorið í fjóra bita og gaf hún óskaplega góðan keim í réttinn.

Þá hellti ég smá ólífuolíu ofaná spínatið (kartöflurnar og rúsínurnar), pakkaði eldfasta mótinu inní álpappír og setti í ofninn sem ég hafði hitað í 200 gráður og bakaði í klukkustund. Þá tók ég mótið út úr ofninum hellti hálfu glasi af vatni yfir og setti aftur inní ofn í 20-30 mínútur (án álpappírsins).

Kryddhrísgrjónin á ég til í stórum bauk, ég sauð þau bara eins og venjulega og setti neðst á diskinn og kjúklingaréttinn þar ofaná. Það er ég viss um að þetta væri himneskt með góðu baguette brauði!

Kjúklingur með marókkósku ívafi

Atvinnumálin í öndvegi

Atvinnumálin í öndvegi Bæjaryfirvöld í Kópavogi þurfa nú þegar, að mati Ingibjargar Hinriksdóttur, að koma upp miðstöð fyrir atvinnulausa. “ATVINNULEYSI er minnst í Kópavogi af stóru sveitarfélögunum,” sagði Gunnar Birgisson, formaður bæjarráðs Kópavogs, á opnum framboðsfundi í Þinghólsskóla 16. maí sl. Með þessum orðum er hann sennilega að vísa til þess að mikið hafi verið gert í atvinnumálum í Kópavogi á síðasta kjörtímabili. En er það svo?

Continue Atvinnumálin í öndvegi

“Svefnbærinn” Kópavogur

“Svefnbærinn” Kópavogur?

Við Kópavogsbúar höfum löngum mátt sætta okkur við það að bærinn okkar hefur verið kallaður “svefnbær”, og að íbúar hans sækja flesta sína þjónustu og starfsemi út fyrir bæinn. Þannig hafa þeir talað sem ekki þekkja, en við sem hér búum vitum að Kópavogur er bær sem er fullur af lífi. Meðal þeirra sem hafa lagt sitt af mörkum við það að móta þennan bæ er Rannveig Guðmundsdóttir, félagsmálaráðherra.

Continue “Svefnbærinn” Kópavogur