Það er óhætt er að fullyrða að Malta sé spennandi áfangastaður fyrir Íslendinga í ferðahug. Undanfarin ár hefur verið boðið upp á marga möguleika í borgarreisum héðan en það færist sífellt í vöxt að Íslendingar skipuleggi sínar ferðir sjálfir og útvegi sér flug og gistingu í gegnum netið.Malta er lítil eyja syðst í Miðjarðarhafinu, skammt austan við strendur Afríku. Flatarmál eyjarinnar er aðeins 316 ferkílómetrar, sem er álíka og flatarmál Reykjanesskagans. Malta er lýðveldi og samanstendur af þremur eyjum, Möltu, sem er þeirra stærst, Gozo og Comino.Rúmlega 400.000 íbúar byggja eyjarnar og byggja þeir afkomu sína að miklu leyti á ferðamennsku, skipasmíðum og alls kyns vélaframleiðslu.
KÓPAVOGUR hefur vaxið gríðarlega á síðustu tveimur áratugum og stöðugt fleiri kynnast því að hér er gott að búa. Hér býr stórhuga fólk sem lagt hefur mikið að veði til að byggja sér framtíðarheimili. Íþróttamannvirki, grunnskólar, leikskólar, götur, vegir og hringtorg, já mörg hringtorg, hafa sprottið upp innan bæjarmarkanna.En það er ekki nóg að byggja. Núverandi meirihluti í bæjarstjórn Kópavogs hefur ekki staðið sig sem skyldi í þjónustu við íbúa. Í Kópavogi er skortur á dagvistunarúrræðum, í Kópavogi er skortur á þjónusturýmum fyrir aldraða, í Kópavogi er skortur á þjónustu við öryrkja. Það er ekki nóg að slá sig til riddara með tekjuafgangi sem ekki á sér fordæmi, sveitarfélagið á ekki að reka eins og stórgróðafyrirtæki. Vitaskuld þarf að sýna hagkvæmni í rekstri en það á ekki að vera á kostnað þjónustunnar við þá sem byggja þennan bæ.
Í dag stendur íslenska kvennalandsliðið í knattspyrnu frammi fyrir einni af þeim þrautum sem fyrir liðið er lagt á leið þess í úrslitakeppni EM sem fram fer í Finnlandi sumarið 2009. Íslensku stelpurnar hafa sett markið hátt og hafa frá því þessi undankeppni hófst ekki legið á þeirri skoðun sinni að þær ætli sér í úrslitakeppnina, fyrst íslenskra A-landsliða í knattspyrnu.
ALÞINGISMAÐURINN Jón Gunnarsson stakk niður penna í málgagni Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi, Vogum, sem dreift var fyrir skömmu. Ber hann þar mikið lof á bæjarstjórann í Kópavogi fyrir það að hafa „sýnt mikið siðferðisþrek“ í lífeyrissjóðsmálinu svokallaða. Að vísu segir alþingismaðurinn að vissulega hafi bæjarstjórinn„farið á svig við lög“ í störfum sínum sem formaður lífeyrissjóðsins, en það skín í gegnum grein hans að hinn siðferðislegi styrkur bæjarstjórans hafi hreinlega borið hann ofurliði og hann sagt af sér þess vegna.Jón Gunnarsson, sá hinn sami og skrifar í Voga um siðferðisþrek bæjarstjórans í Kópavogi, situr á Alþingi Íslendinga en starfsmenn þeirrar stofnunar hafa m.a. þann starfa að setja þjóðinni lög sem ætlast er til að almenningur fylgi og fari eftir. Það að fara á svig við lög er ekki léttvægt atriði og það ber að mínu viti engan vott um siðferðisþrek að víkja sæti þegar grunur leikur á að formaður stjórnar opinberrar stofnunar hafi „gerst brotlegur við lög“.
Undanfarin fjögur ár hef ég verið varamaður Samfylkingarinnar í Kópavogi í bæjarstjórn Kópavogs. Á þeim tíma hef ég átt hreint frábært samstarf við félaga mína í flokknum sem og marga aðra innan bæjarstjórnar Kópavogs og starfsmenn bæjarins. Fyrir það vil ég þakka.Innan bæjarstjórnarhóps Samfylkingarinnar í Kópavogi hefur ríkt einhugur og samstaða um flest mál en eins og í öllum þeim hópum þar sem fleiri en einn koma saman hafa komið tímar þar sem ekki næst full samstaða. Það er í lagi enda er Samfylkingin þannig flokkur að þar leyfist mönnum að hafa sínar skoðanir í friði. Stefna Samfylkingarinnar grundvallast á jafnaðarstefnunni sem lagt hefur grunninn að velferðarsamfélögum Norðurlandanna og Norður-Evrópu. Í þannig flokki er gott að vera.
Nýjasti kosningapési Sjálfstæðisflokksins í Kópavogi var borinn út um miðja vikuna. Mig langar svo sem ekki að fjalla mikið um þetta blað en get ekki látið hjá líða að minnast á eina litla grein sem Bragi Michaelsson skrifar undir fyrirsögninni „Áður var það skömm en nú er gott að búa í Kópavogi“.Með fyrirsögninni er Bragi sjálfsagt að reyna að slá um sig með slagorði sem fyrrverandi bæjarstjóri sló sjálfan sig til riddara með og það er bara í fínu lagi. Það er innihald greinarinnar sem er bæði særandi og móðgandi fyrir þá fjölmörgu sem telja sig til frumbyggja Kópavogs.
„Það eru stöðugt fleiri og fleiri þjóðir sem hafa náð góðum árangri í knattspyrnu kvenna og ég tel líklegt að í það minnsta helmingur þeirra þjóða sem hér taka þátt geri sér raunhæfa möguleika á að vinna titilinn.”
Þetta sagði Silvia Neid, þjálfari heimsmeistara Þýskalands í viðtali við FIFA magazine en blaðið er að þessu sinni tileinkað heimsmeistaramóti kvenna í knattspyrnu sem hófst á sunnudag.
Saga HM kvenna er ansi merkileg. Fyrsta opinbera heimsmeistarakeppnin fór fram í Kína árið 1991 en þá léku stúlkurnar 2×40 mínútur. Fyrstu heimsmeistararnir voru Bandaríkjamenn, Noregur varð í 2. sæti og Svíþjóð í því þriðja.
Á heimsmeistaramótinu sem fram fór í Svíþjóð 1995 var það táningurinn Birgit Prinz sem vakti mikla athygli. Hún þótti sýna mikla hæfileika og var sérstaklega tekið eftir styrk hennar og krafti.
Það væri lítið gaman að Íslandsmótinu í knattspyrnu ef engir væru áhorfendurnir. Á síðustu árum hafa kröfur UEFA og KSÍ um vallaraðstæður og áhorfendaaðstöðu aukist til mikilla muna frá því sem áður var og ekki er laust við að sumir fulltrúar sveitarfélaga (sem yfirleitt fjármagna framkvæmdir) kvarti sáran undan þeim kröfum sem gerðar eru.
Það má líka spyrja sig að því hvaða kröfur eru raunhæfar hér uppi á Íslandi þar sem áhorfendatölur fara sjaldan yfir 3.000 manns á venjulegum leik á Íslandsmóti karla. Er raunhæft að krefjast þess af sveitarfélagi með tæplega 3.000 íbúa að á staðnum sé áhorfendastúka með yfirbyggðum sætum fyrir 1.500 áhorfendur?
Það er sérstök upplifun að mæta á völlinn. Mörgum finnst þetta vera ein besta skemmtun sem þeir geta hugsað sér á meðan aðrir vilja sitja heima í sófa og horfa á fótbolta í sjónvarpinu. Svo er víst líka til fólk sem ekki horfir á fótbolta, en það les heldur ekki þessa síðu þannig að við látum eins og það sé ekki til.
Á vellinum er margt sem skapar stemminguna. Leikmennirnir bera að sjálfsögðu uppi leikinn og geð áhorfenda getur verið mjög misjafnt eftir gengi þeirra manna. Stuðningsmenn liðanna mæta jafnan bjartsýnir og baráttuglaðir til leiks og fyrstu fimmtán til tuttugu mínútur leiksins er baráttan í stúkunni síst minni en inni á vellinum. Framgangur leiksins ræður því síðan hvernig stemmingin fer.